وقوف بمشعر الحرام شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : پس از اتمام مراسم عرفات بعد از غروب آفتاب از آن جا كوچ و به مشعر الحرام بايد بروند . شارح ( ره ) مىفرماين : كلمه [ يفيض ] يعنى منصرف شود ( خارج گردد ) . و اصل اين كلمه در لغت به معناى كوچ كردن دسته جمعى است و در اين مقام بر خروج حاجيان از عرفات از اينرو اطلاق شده كه بطور گروهى و دسته جمعى همچون آبى كه از چشمه‌اى خارج مىشود ايشان نيز از اين وادى بيرون مىآيند . و البته چون ماده ( افاض ، يفيض ) متعدى است نه لازم بناچار مفعول در عبارت مصنف ( ره ) محذوف بوده و تقدير ( يفيض نفسه ) مىباشد . و سپس در ذيل ( بعد غروب الشمس ) مىفرماين : غروب آفتاب به اين مشخص مىشود كه سرخى در طرف مشرق زائل و به مغرب رود . و بر ناسك لازم و فرض است كه وادى عرفات را ترك و حدود آن را قبل از اين زمان طى نكند . قوله : و اصله : ضمير به [ يفيض ] راجع است . قوله : الاندفاع بكثرة : يعنى خارج شدن دسته جمعى